Jubileuszowe święto 14. batalionu Ułanów Jazłowieckich ze Stargardu, przypadające na pamiątkę 107. rocznicy szarży Ułanów Jazłowieckich pod Jazłowcem z 11 lipca 1919 roku, w bieżącym roku odbyło się w szczególnie wyjątkowej oprawie. Miało to związek z obchodzoną XXX. rocznicą przejęcia tradycji 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich przez batalion ze Stargardu. Mianowicie, w dniu 30 sierpnia 1996 roku, ówczesny 1 batalion czołgów 6 Brygady Kawalerii Pancernej, przyjął od weteranów 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z Koła w Londynie i z Kraju, dziedzictwo i tradycje Pułku ze Lwowa, otrzymując prawo do znaków i symboli tej historycznej i zasłużonej bojowo jednostki, w tym żółto-białych barw na proporczykach ułańskich.
Obchody święta współczesnych Ułanów Jazłowieckich, rozpoczęły się w piątek, 10 lipca, o godzinie 15:00 Mszą Świętą odprawioną w stargardzkiej Kolegiacie pw. NMP Królowej Świata przez księdza ppor. Adriana Łychacza – kapelana garnizonów Stargard i Choszczno. Poczty sztandarowe wystawiły z tej okazji 14 batalion w składzie: ppor. Dominik Jaworski - d-ca pocztu, sztandarowy - kpr. Konrad Hryń oraz asystujący szer. Kacper Leszkiewicz. Obok pocztu 14 batalionu były również proporce stowarzyszeń kawaleryjskich z Grupy Rekonstrukcji Historycznej 14 PUJ z Sochaczewa oraz Stowarzyszenia Kawaleryjskiego im. 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z Oleśnicy.
Następnie, o godzinie 16:00, na Rynku Staromiejskim w Stargardzie, w oprawie wozów bojowych batalionu, odbyła się uroczysta zbiórka z okazji Święta 14. batalionu Ułanów Jazłowieckich. Uroczystość wojskową, zgodnie z ceremoniałem Sił Zbrojnych RP, poprowadził por. Kamil Welenc – Szef sekcji operacyjnej batalionu, natomiast pododdział honorowy wystawiła kompania dowodzenia, którą w czasie uroczystości dowodził ppor. Mieczysław Jasiński. Na zbiórce stanęły dwie kolumny żołnierzy 14 batalionu Ułanów Jazłowieckich. Pierwszą kolumną dowodziła ppor. Daria Dopierała, a drugą por. Artur Zgórski. Całość uroczystości rozpoczęła się od meldunek, złożonego przez por. Kamila Welenca, dowódcy 12 Brygady Zmechanizowanej gen. bryg. Krzysztofowi Dudzie. Po przywitaniu się z batalionem przez dowódcę brygady, wciągnięta została na masz flaga państwowa przy dźwiękach Hymnu Państwowego. Flagę na maszt podniósł poczet flagowy w składzie ppor. Łukasz Matysek - d-ca pocztu, flagowy kpr. Dawid NOWAK i asystujący st. sierż. Łukasz Gardziel.
Po usadowieniu flagi państwowej na szczycie masztu, dowódca batalionu podpułkownik Maciej Szyłkowski przywitał zgromadzonych gości i żołnierzy, byłych dowódców batalionu, przedstawicieli władz samorządowych oraz liczne delegacje instytucji Stargardu, a także ze Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny - siostrę Donatę i siostrę Zuzannę. Wśród powitanych byli przedstawiciele Rodziny Jazłowieckiej oraz Paweł Sowiński, jako przedstawiciel Rodziny Jazłowieckiej i Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej trzeciego oddziału Lwowskiego im. Orląt Lwowskich we Wrocławiu.
W dalszej kolejności wystąpienia, ppłk Szyłkowski podziękował żołnierzom za trud i ofiarność w czasie pełnienia zadań służbowych, zwłaszcza w czasie misji w ramach Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Libanie, gdzie Ułani Jazłowieccy wzorowo wykonywali zadania mandatowe w warunkach wojny, pomiędzy Izraelem, a ugrupowaniami organizacji arabskich w tym regionie.
Po oficjalnym powitaniu gości, nastąpił moment szczególny, podczas którego wręczano żołnierzom batalionu wyróżnienia i nagrody. Jubileuszowe wyróżnienia, z okazji XXX lecia przejęcia tradycji Ułanów Jazłowieckich przez batalion w Stargardzie, otrzymali także byli dowódcy batalionu – gen. bryg. rez. Dariusz Górniak, płk rez. Krzysztof Stachowiak, płk Michał Kostrubiec, ppłk rez. Ryszard Rosner, ppłk Daniel Pawlak. Podczas uroczystości wręczono również odznaki batalionowe oraz wyróżnienia i podziękowania dla zaproszonych gości. W tym roku, odznaka batalionu została wręczona członkom i sympatykom Rodziny Jazłowieckiej, mianowicie otrzymała to wyróżnienie: Jolanta Poślednia, st. chor. rez. Grzegorz Skowronek, Mateusz Jokiel, Artur Jokiel, Adam Sobczuk i Jacek Ważny.
Podczas zbiórki batalionu, słowa gratulacyjne do Ułanów Jazłowieckich skierował dowódca 12 Brygady Zmechanizowanej gen. bryg. Krzysztof Duda, a także oficjalni goście batalionu, w tym również prezes Rodziny Jazłowieckiej płk rez. Marek Dragan. Największą sensację wzbudziły dawno nie widziany już w Stargardzie pododdział konny w sile 14 szabel, sformowany przez Lubuski Oddział Kawalerii w barwach 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z Lubniewic, pod dowództwem Janusza Walaszka, oraz ułanów ze Stanicy Kresowej – oddział w barwach 14 PUJ z Lubaczowa, pod dowództwem Adama Sobczuka.
Tegoroczne święto miało również szczególny, pożegnalny wymiar dla dotychczasowego dowódcy jednostki. Podczas uroczystej zbiórki nastąpiło przekazanie obowiązków na stanowisku dowódcy 2. batalionu piechoty zmotoryzowanej, noszącego wyróżniającą nazwę 14. batalionu Ułanów Jazłowieckich – podpułkownik Maciej Szyłkowski pożegnał się ze stanowiskiem, przekazując je czasowo pełniącemu obowiązki dowódcy, majorowi Krystianowi Baszakowi. Rodzina Jazłowiecka życzy obu oficerom powodzenia na nowych stanowiskach służbowych. Uroczysta zbiórka na stargardzkim rynku zakończyła się, przy akompaniamencie Orkiestry Wojskowej ze Świnoujścia, defiladą pododdziałów 14 batalionu Ułanów Jazłowieckich, pocztów sztandarowych stowarzyszeń i grup historycznych, w tym konnych Następnie kolumna marszowa wraz z pojazdami bojowymi batalionu, skierowała się ulicami miasta do koszar wojskowych przy Alei Żołnierza.
Po dotarciu wszystkich oddziałów i zaproszonych gości do stargardzkich koszar, pod znajdującym się tam Pomnikiem Ułanów Jazłowieckich, odbył się w godzinach wieczornych, uroczysty Apel Pamięci, odczytany przez por. Artura Zgórskiego. Kulminacyjnym, momentem apelu była salwę honorową kompanii honorowej, dowodzonej przez ppor. Mieczysława Jasińskiego. Na zakończenie apelu, prowadzonego przez porucznika Kamila Welenca, delegacje uczestników uroczystości złożyły wieńce i wiązanki kwiatów oraz zapalono znicze w hołdzie poległym Ułanom Jazłowieckim. Pani Jolanta Poślednia odczytała również wiersz jej dziadka - wachmistrza Witolda Wilhelmiego, poświęcony największym dowódcom w historii polskiej wojskowości.
Drugi dzień obchodów, w sobotę11 lipca, rozpoczął się o godzinie 9:00 tradycyjnym Piknikiem Rodzinnym, zorganizowanym na terenie garnizonowego placu ćwiczeń w pobliżu stargardzkich koszar. Elementem sobotnich obchodów święta były zawody sportowo - przełajowe w postaci 8. Edycji Szarży Ułańskiej, biegu kondycyjnego z przeszkodami, który na stałe wpisał się już w coroczne obchody Święta batalionu, zorganizowano również pokaz sprzętu wojskowego i szereg innych atrakcji dla najmłodszych. W zmaganiach, przeznaczonych zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, wzięło udział ponad 400 uczestników, w tym członkowie Rodziny Jazłowieckiej w sile 6 ochotników. W ramach pikniku, swoje umiejętności w czasie specjalnego pokazu konnego, zaprezentowali kawalerzyści ze Stanicy Kresowej z Lubaczowa, występujący w mundurach historycznych Ułanów Jazłowieckich z okresu wojny o granice polski z lat 1919 – 1920.. Organizatorami wydarzenia byli Ośrodek Sportu i Rekreacji w Stargardzie oraz 14. batalion Ułanów Jazłowieckich.
Ostatnim akcentem tegorocznego, jubileuszowego święta był Bal z okazji XXX-lecia przejęcia tradycji 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, zorganizowany w sobotni wieczór w Restauracji „Wenus", w Kobylance koło Stargardu. Parkiet przez cały wieczór tętnił dobrą energią, dzięki zaproszonym gościom, którzy wspólnie stworzyli niezapomniany klimat tego wyjątkowego wydarzenia. 

Święto 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w Warszawie. Z tej okazji 12 lipca o godzinie 10:00 w kościele św. Bonifacego na Czerniakowie w Warszawie sprawowana była Msza Święta, podczas której modliliśmy się za naszych patriotów, dziękując Bogu za ich niezłomną służbę Ojczyźnie.
Po zakończeniu Eucharystii zgromadzeni udali się na plac przed starym kościołem. Tam, w duchu wdzięczności i narodowej pamięci, złożono uroczyste wieńce oraz wiązanki pod tablicą pamiątkową oraz pomnikiem Walczących i Poległych w 1939 roku Żołnierzy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich ze Lwowa. We wspólnej modlitwie wziął udział wiceburmistrz Dzielnicy Mokotów pan Krzysztofa Skolimowski, Pani Joanna Wielgat – Prezes Stowarzyszenia Rodzin 1 Polskiej Dywizji Pancernej, Przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich, Członkowie oraz sympatycy Rodziny Jazłowieckiej.

107. rocznica wkroczenia 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich 15 czerwca 1919 roku w granice Polski pod Śniatyniem. Rodzinę Jazłowiecką reprezentowali w Sandomierzu: Marek Babulewicz i Paweł Fedor.

Zdjęcia: Miasto Sandomierz 

Uroczystości w Kościele św. Jacka (oo. Dominikanów) w Warszawie z 22 lutego 2026. 84 rocznica powstania 1 Polskiej Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. Rodzinę Jazłowiecką reprezentowali Marcin Gromnicki i Paweł Fedor.

Pożegnanie śp. Jana Gromnickiego (14 września 1932 r. – 3 lutego 2026 r.)

Rodzina Jazłowiecka pożegnała w dniu 16 lutego 2026 r. śp. Jana Gromnickiego, wieloletniego Prezesa Zarządu i Prezesa Honorowego Rodziny Jazłowieckiej. Uroczystości pogrzebowe, rozpoczęły się Mszą Świętą o godz. 11.30, w Kościele Najświętszego Zbawiciela przy placu Zbawiciela w Warszawie. Ceremonia pożegnalna, w kościele parafialnym śp. Jana, miała szczególnie uroczysty charakter, z udziałem trzech celebransów Ks. Proboszcza Prałata Roberta Strzemecznego, Ks. Prałata Tadeusza Sowy i Ks. Marcina Hołuja oraz z licznie przybyłymi przedstawicielami Rodziny Gromnickich, Sióstr Niepokalanek, Rodziny Jazłowieckiej oraz innych przyjaciół i osób żegnających naszego drogiego Prezesa. Na uroczystość pożegnalną, przybyła pod dowództwem por. Łukasza Dziembakowskiego delegacja 14 batalionu Ułanów Jazłowieckich ze Stargardu, wystawiając poczet sztandarowy. Poczet z lancą Ułanów Jazłowieckich wystawiło również Stowarzyszenie Kawaleryjskie im. 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z Oleśnicy, w składzie Michał Dardziński, Rafał Ciućka i Paweł Dziadkiewicz.

Wśród uczestników żałobnej Mszy Świętej byli zaprzyjaźnieni z Śp. Janem Gromnickim i Rodziną Jazłowiecką wojskowi, w osobach gen. broni Dariusza Parylaka – Dowódcy Wielonarodowego Korpusu – Północ – Wschód w Szczecinie (byłego dowódcy 1 batalionu czołgów im. 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich 6 BKPanc. im. gen. K. Plisowskiego w Stargardzie) – Członka Honorowego Rodziny Jazłowieckiej. Na pożegnanie przybyli również byli dowódcy 12 Brygady Zmechanizowanej ze Szczecina, gen. dyw. Piotr Trytek – Inspektor Wojsk Lądowych Dowództwa Generalnego RSZ i gen. bryg. Roman Łytkowski – 2 Korpus w Krakowie. Wśród żołnierzy stawiło się dwóch byłych dowódców 14 batalionu Ułanów Jazłowieckich, płk Michał Kostrubiec – z-ca dowódcy 18 Brygady Zmotoryzowanej oraz ppłk Daniel Pawlak – szef wydziału operacyjnego G3 sztabu 12 DZ, a także st. chor. szt. Daniel Kowalewski – wieloletni straszy podoficer dowództwa 14 batalionu UJ.

W pożegnaniu śp. Jana Gromnickiego uczestniczyła liczna delegacja Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Marii Panny Niepokalanego Poczęcia, z Przełożoną Generalną Matką Leticją na czele i Siostrą Julią z Klasztoru w Jazłowcu na Ukrainie. W ostatniej drodze wzięli również udział Joanna i Bogdan Wielgat ze Stowarzyszenia Rodzin 1 Polskiej Dywizji Pancernej, a także liczni członkowie Rodziny Jazłowieckiej z Warszawy oraz z wielu odległych miejsc Polski.

W trakcie ceremonii pożegnalnej, syn zmarłego Marcin Gromnicki przypomniał sylwetkę Ojca, wymieniając jego dokonania życiowe, związane z życiem zawodowym – archeologa oraz konserwatora zabytków oraz rodzinnym i społecznym. W mieniu Generalnej Konserwator Zabytków i Sekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bożeny Żelazowskiej, mówiła pani dr Anna Czerwińska – Walczak, prezes Zarządu Fundacji Kultury i Natury. Następnie słowa pożegnania wyraził Mateusz Jan Dzieduszycki ze Stowarzyszenia Związek Rodowy Dzieduszyckich herbu Sas, organizacji której członkiem, w związku z koligacjami rodzinnymi, był śp. Jan. W następnej kolejności, mowę pożegnalną wygłosił Marek Dragan, prezes zarządu Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, wspominając ogrom prac związanych z tradycją ułanów ze Lwowa, których autorem i inicjatorem był śp. Jan Gromnicki. Na koniec, ze zmarłym żegnała się pani Barbara Ciszewska, w mieniu Koleżeńskiego Zjednoczenia Jazłowieckiego, zrzeszającego wychowanki placówek szkolnych Sióstr Niepokalanek.

Rodzina Zmarłego, przed rozpoczęciem uroczystości pogrzebowych zwróciła się do wszystkich osób z prośbą, aby zamiast ewentualnych kwiatów pożegnalnych, złożyć datek na dzieło Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP, zwłaszcza na Remont Klasztoru w Jazłowcu – na konto zgromadzenia lub do skarbonki, wystawionej podczas żałobnej Mszy Świętej w kościele, co też wielu z przybyłych uczyniło.

Po uroczystej Mszy Świętej, dalsza część pożegnania, miała miejsce na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym, przy ulicy Żytniej 42, gdzie doczesne szczątki Śp. Jana Gromnickiego, złożone zostały w grobie rodzinnym.

Wieczny odpoczynek racz Mu dać Panie. Cześć Jego Pamięci – Rodzina Jazłowiecka.

 

 

Na zaproszenie Burmistrza Miasta Łomianki Rodzina Jazłowiecka uczestniczyła w obchodach 86. rocznicy Bitwy pod Łomiankami oraz 81. rocznicy walk Powstania Warszawskiego i zestrzelenia samolotu sił powietrznych USA niosącego pomoc powstańcom.

Uroczystości rozpoczęła Msza Święta w intencji 2500 żołnierzy Armii „Poznań” i „Pomorze”, 105 Ułanów Jazłowieckich poległych w szarży pod Wólką Węglową oraz bohaterskiej załogi amerykańskiego samolotu, który niósł pomoc Powstańczej Warszawie. W trakcie patriotycznego kazania ksiądz celebrans przywołał słowa Johna F. Kennedy’ego: „Nie pytaj, co twój kraj może zrobić dla ciebie – pytaj, co ty możesz zrobić dla swojego kraju”. Po Eucharystii przed zgromadzonymi przemaszerowała asysta Honorowa Pułku Reprezentacyjnego Wojska Polskiego. Następnie głos zabrali: Burmistrz Miasta Łomianki Tomasz Dąbrowski, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego p. Bożena Żelazowska oraz prezes Rodziny Jazłowieckiej płk rez. Marek Dragan. Okolicznościowe przemówienia zwieńczyły apel poległych i salwa honorowa.

Delegacje złożyły wieńce i kwiaty w kwaterze wojennej cmentarza w Kiełpinie. Rodzinę Jazłowiecką reprezentowali: członkowie Zarządu, Delegacja 14. batalionu Ułanów Jazłowieckich ze Stargardu, w składzie por. Krzysztof Cetera - dowódca, ppor. Grzegorz Kamieński dowódca pocztu, st. kpr. Dawid Bis – chorąży sztandaru oraz kpr. Damian Dziodzio – asystujący. Z Rodziną Jazłowiecką była delegacja Sióstr Niepokalanek z Burakowa z przełożona Domu Siostrą Krystianą, a także Grupa Rekonstrukcji Historycznej 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich z Sochaczewa z Markiem Babulewiczem na czele, państwo Józef i Zdzisława Piotrowscy, p. Maria Żółtowska z córką oraz synem i wnukami, Anna i Wojciech Kupidura, Paweł Rozdżestwieński, a także Tadeusz Kucharski z chórem młodzieżowym z Dęblina oraz inni przyjaciele Rodziny.

Po złożeniu wiązanki kwiatów i zapaleniu znicza przy Pomniku 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich oraz po krótkiej modlitwie za poległych ułanów, zgromadzeni udali się pod Kamień Ułanów Jazłowieckich w Puszczy Kampinoskiej, do miejsca gdzie rozpoczęła się szarża Pułku. Dzięki zaradności ułanów ze Stargardu udało się pokonać szlaban blokujący dojazd do miejsca gdzie znajduje się Kamień Ułanów Jazłowieckich, który został ufundowany wraz z pamiątkową płytą przez weteranów 14 pułku w 50 rocznicę szarży w 1989 roku, przy leśnej „Alei Ułanów Jazłowieckich” – w miejscu rozpoczęcia szarży. Po dotarciu na miejsce, prezes Marek Dragan przywitał wszystkich przybyłych, przypomniał okoliczności walk w dniu 19 września 1939 roku, które przedstawił w formie odczytu relacji uczestników szarży pod Wólką Węglową. W dalszej kolejności, złożono kwiaty i zapalono znicze, a następnie zgromadzeni wysłuchali krótkiego występu artystycznego, składającego się z kilku pieśni wojskowych, w wykonaniu chóru Tadeusza Kucharskiego, m.in. „Ułani, ułani”, „Wizja Szyldwach”, „Rozszumiały się wierzby płaczące”, a na koniec pieśń „Jest taki Kraj”. Ponadto podczas podsumowania uroczystości, prezes Dragan wręczył również legitymację członkowską p. Zdzisławie Piotrowskiej.

Po uroczystości, na zaproszenie Sióstr z Burakowa, członkowie Rodziny Jazłowieckiej wraz z przybyłymi gośćmi, udali się do klasztoru w Burakowie - Wrzosowie. W tamtejszej kaplicy delegacja Rodziny złożyła wiązankę kwiatów u stóp figury Matki Bożej Jazłowieckiej, a Siostra przełożona Krystiana przybliżyła historię figur znajdujących się w poszczególnych domach niepokalańskich. Spotkanie zakończono wspólnym posiłkiem, a także kawą i ciastem oraz serdecznymi rozmowami, związanymi z uroczystością i sprawami Rodziny Jazłowieckiej.

Z obchodów 86 rocznicy Bitwy nad Bzurą organizowanych przez Gminę Kampinos 14 września 2025.

Deszczowa aura pokrzyżowała pierwotne plany zbiórki na cmentarzu wojennym w Granicy. Uroczystości rozpoczęły się w kościele w Kampinosie, gdzie ks. proboszcz Bogusław Zalewski odprawił Mszę Świętą. W nawiązaniu do obchodzonego w niedzielę święta Podwyższenia Krzyża Świętego kapłan podkreślił ofiarę żołnierzy Armii „Poznań” i „Pomorze”, którzy poświęcili się w licznych bojach w Puszczy Kampinoskiej, aby dać czas obrońcom Warszawy.

Po mszy głos zabrali: Wójt Gminy Kampinos Piotr Grzelak, Posłanka na Sejm RP Kinga Gajewska, Radny Sejmiku Województwa Wielkopolskiego Tomasz Ławniczak oraz Starosta Warszawski Zachodni Romuald Reszka. Natomiast Marszałek Województwa Mazowieckiego Adam Struzik w liście skierowanym do zgromadzonych podkreślił szczególne znaczenie naszego pułku w tych tragicznych wrześniowych dniach 1939 roku.

Następnie delegacje, w asyście żołnierzy 37. Dywizjonu Rakietowego Obrony Powietrznej, udały się na cmentarz wojenny w Granicy, gdzie pod pomnikiem poległych złożono wieńce i znicze. Obecni byli także przedstawiciele Związku Żołnierzy Wojska Polskiego z Ostrowa Wielkopolskiego (krzewiący pamięć 60. pułku piechoty), Powstańczych Oddziałów Specjalnych „Jerzyki” Armii Krajowej, Komendy Powiatowej Policji dla Powiatu Warszawskiego Zachodniego, Ochotniczych Straży Pożarnych z Kampinosu, Strzyżewa, Szczytna i Zawad, a także uczniowie z okolicznych szkół podstawowych i liceów.

Rodzinę Jazłowiecką reprezentowali Marek Babulewicz i Paweł Fedor.

Wolica Śniatycka 2025. Tegoroczne obchody 105 rocznicy zwycięskiej Bitwy pod Komarowem. Rodzinę Jazłowiecką reprezentowali płk Marek Dragan i Marcin Kurowski.
Zdjęcia: Aneta Kurowska

 

Zapraszamy do lektury nowego "Ułana Jazłowieckiego". Do pobrania po kliknięciu w link poniżej:

Ułan Jazłowiecki nr 44

Zapraszamy wszystkich członków i sympatyków Rodziny Jazłowieckiej na spotkanie Opłatkowe w Szymanowie

Zachowajmy naturalny Krajobraz pola bitwy pod Komarowem!

Jesteśmy to winni naszym Ojcom – polskim kawalerzystom II Rzeczpospolitej, a mamy obowiązek wobec następnych pokoleń Polaków. Rodzina Jazłowiecka, zachęca wszystkie środowiska kawaleryjskie w kraju i za granicą do wystosowania petycji do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie, w celu dokonania wpisu do rejestru zabytków nieruchomych województwa lubelskiego Krajobrazu Kulturowego Pola Bitwy pod Komarowem z 31 sierpnia 1920 roku. Uznanie pola bitwy pod Komarowem, jako zabytek nieruchomy, umożliwi zachowanie tego terenu dla przyszłych pokoleń w najmniej naruszonym stanie. Prawne usankcjonowanie statusu pasma wzgórza 255 jako zabytku, zagwarantuje ochronę prawną nienaruszalności terenów i naturalnego krajobrazu, dawnego pola bitwy pod Komarowem. Wpis do rejestru zabytków nieruchomych pola bitwy pod Komarowem, w swojej istocie zabezpieczy i uchroni ważne dla polskiej kultury i tradycji miejsce, przed ewentualnymi próbami lub działaniami albo ingerencją w dotychczas zachowany stan przestrzenny, ze strony różnego rodzaju podmiotów indywidualnych, jak i prawnych, związanych z działalnością mającą na celu instalowanie urządzeń przemysłowo – technicznych, czy też innych działań mogących zdeformować pierwotny i naturalny historyczny kształt krajobrazu, stanowiącego perspektywę pola bitwy.
Wpisanie do rejestru zabytków nieruchomych województwa lubelskiego Krajobrazu Kulturowego Pola Bitwy pod Komarowem z 31 sierpnia 1920 roku, stanowi szeroko pojęty interes społeczny i traktujemy to jako obowiązek patriotyczny i narodowy. Stowarzyszenie Rodzina 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, Stowarzyszenie Bitwa pod Komarowem, Polski Klub Kawaleryjski, a także Stowarzyszenie Szwadron Jazdy RP już podpisały petycję, skierowaną do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie.
Każdy może wspomóc działania mające na celu zachowanie naturalnego krajobrazu pola bitwy pod Komarowem, miejsca ostatniego największego i zwycięskiego boju polskiej kawalerii z bolszewicką armią w 1920 roku.
Nie czekajcie! Dołączcie do naszych działań. Zostańcie sygnatariuszami petycji. Jesteśmy przekonani, że wspólny wysiłek w tej sprawie przyniesie oczekiwany efekt, w postaci wpisu do rejestru zabytków nieruchomych województwa lubelskiego Krajobrazu Kulturowego Pola Bitwy pod Komarowem z 31 sierpnia 1920 roku.
Prosimy o kontakt wszystkie zainteresowane środowiska, którym droga jest sercu polska tradycja i racja stanu, w celu przekazania wzoru petycji do podpisania i wysłania przez Wasze środowiska. Piszcie na adres: rodzinajazlowiecka@gmail.com

24 września w wieku 101 lat w, odszedł na wieczną wartę kpt. Jan Brzeski – żołnierz 24. Pułku Ułanów 1. Dywizji Pancernej, a wcześniej 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich.

Urodził się 10 stycznia 1923 r. w Rytrze, w rodzinie Wincentego Brzeskiego i Elżbiety z Weberów. Dziadek Jana Brzeskiego – Wincenty Brzeski (ur. 1838 r. w Ogińcu na Litwie), brał udział w powstaniu styczniowym, w randze kapitana jazdy, w oddziale Antoniego Mackiewicza. Jego ojciec był w latach 1929 – 1939 założycielem i prezesem Związku Strzeleckiego oraz sekretarzem Ochotniczej Straży Pożarnej w Rytrze. Jan Brzeski w 1938 r. ukończył szkołę powszechną w Rytrze. W dzieciństwie należał do Związku Harcerstwa Polskiego. Po wybuchu wojny, wraz ze starszym bratem, przedostał się na Słowację i przez Koszyce, Budapeszt, Zagrzeb dotarł do Splitu, gdzie zaokrętował się na polski rudowęglowiec „Warszawa”. 12 kwietnia 1940 r. statek przybył do portu w Marsylii. We Francji Jan Brzeski został żołnierzem WP i brał udział w kampanii francuskiej 1940 r. Ewakuowany następnie do Wielkiej Brytanii, znalazł się w Liverpoolu. Stamtąd przydzielony został do 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, który wszedł w skład 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. W szeregach 1 Dywizji Pancernej Jan Brzeski przeszedł szkolenie na samochodach oraz czołgach Covenanter, Crusader i Sherman. Na początku sierpnia 1944 r., wraz z całą dywizją znalazł się w Normandii i przeszedł szlak bojowy dywizji w szeregach 24 Pułku Ułanów, zakończony opanowaniem w maju 1945 r. niemieckiej bazy okrętów w Wilhelmshaven. Brał udział w ciężkich walkach o wyzwolenie Belgii i Holandii. W okresie 1945-1947 nadal pozostawał żołnierzem 1 Dywizji Pancernej stacjonującej w zachodnich Niemczech. W 1947 r. powrócił do rodzinnego Rytra. Pan Jan zachowywał do końca świetną formę - jeszcze 21 września br. uczestniczył w holenderskim Driel w obchodach 80. rocznicy operacji Market Garden.

Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, francuską Legią Honorową, belgijskim Orderem Rycerza Korony, Medalem Wojska Polskiego, Medalem Milito pro Christo oraz polskimi i zagranicznymi odznaczeniami wojennymi. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 5 października 2024 r. w kościele św. Józefa Robotnika w Rytrze.

Cześć Jego pamięci!

W rocznicę ostatniego boju Jazłowiaków w obleganej we wrześniu 1939 roku Warszawie.

Czerniaków, 28 wrzesień 2024.  

 

W 85 rocznicę szarży pod Wólką Węglową delegacja Rodziny Jazłowieckiej złożyła kwiaty i zapaliła znicze pod pomnikiem oraz przy mogiłach żołnierzy na Cmentarzy Wawrzyszewskim w Warszawie.

 

Po Mszy Św. głos zabrał Wójt Gminy Kampinos p. Piotr Grzelak, który powitał licznie obecnych przedstawicieli władz samorządowych, mundurowych, oświatowych, okolicznych mieszkańców oraz silną reprezentację stowarzyszenia z Ostrowa Wielkopolskiego związanego z 60 Pułkiem Piechoty Wielkopolskiej. Następnie Radny Sejmiku Województwa Wielkopolskiego Tomasz Ławniczak zarysował po krótce przebieg bitwy nad Bzurą podkreślając męstwo żołnierzy w obliczu beznadziejnej sytuacji walki na dwa fronty. Podkreślił to w szczególnie w nawiązaniu do dzisiejszego oporu, który stawia Ukraina dużo silniejszemu nieprzyjacielowi. Jako ostatni wystąpił członek Rodziny Jazłowieckiej Paweł Fedor, który odczytał relację ppor. Gerarda Korolewicza z 1 plutonu 3 szwadronu 14 PUJ. Pluton ten otrzymał zadanie ubezpieczenia natarcia Podolskiej Brygady Kawalerii na miejscowość Górki od południowego skrzydła, z kierunku miejscowości Granica:

„…Przy rozpoznaniu miejscowości Granica pluton stwierdził trzy czołgi nieprzyjaciela posuwające się w kierunku północnym, a za nimi piechotę. Spieszoną sekcją rkm i rusznicą ppanc. przygotował pluton zasadzkę za zakrętem duktu leśnego. Gdy pierwszy czołg wysunął się zza zakrętu drogi, st. uł. Pawlic, celowniczy kb. ppanc., pozwolił mu przysunąć się bliżej i wówczas dwoma celnymi strzałami osadził go w miejscu. St. uł. Słoma zmienił parę magazynków w rkm-ie, gdy załoga opuszczała płonący stos żelastwa. Niestety, drugi i trzeci czołg, spoza zasłony jaką uczynił pierwszy, otworzyły morderczy ogień z odległości 300 m. St. uł. Słoma zginął trafiony pociskiem prosto w czoło, w momencie kiedy uniósł głowę, by poprawić osuwający się w piasku rkm. Dał mi się poznać jako wyjątkowo zdyscyplinowany i dzielny żołnierz. Zginął żołnierską śmiercią, z bronią w garści, na ważnym posterunku bojowym. Musieliśmy go zostawić tam, gdzie padł, a sami ryjąc piach nosami, wyczołgać się z tego piekielnego ognia, który otworzyły oba czołgi, orząc ziemię przed nami, między nami i za nami jak wieloskibowe pługi. Gajowy w pobliskiej gajówce przyrzekł pochować st. ułana Słomę i postawić nagrobek z napisem: st. uł, Słoma Kazimierz – 3 szwadron Ułanów Jazłowieckich.

W trakcie trwania mszy świętej w pobliżu cmentarza pojawiła się grupa jeźdźców w historycznych mundurach polskich ułanów z 1939 r., która dołączyła do uczestników uroczystości. Sekcja rekonstruktorów w sile 6 koni zorganizowana została przez Grupę Rekonstrukcji Historycznej im. 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z Sochaczewa, której przewodził Marek Babulewicz. Udział jeźdźców w uroczystości był zwieńczeniem dwudniowego rajdu zorganizowanego na szlaku walk 14 pułku ułanów w Kampinosie we wrześniu 1939 r. Trasa wiodła z Bud Starych przez Marysin, Witkowice Tułowice, Miszory, Wilcze Tułowskie, Krzywą Górę, Posadę Dembowskie do Cmentarza Wojennego w Granicy. Na koniec Wójt Gminy Kampinos wręczył dyplomy osobom zasłużonym w organizacji corocznych uroczystości w Granicy. Otrzymał go m.in. Prezes Honorowy Rodziny Jazłowieckiej Jan Gromnicki.

 Fot: Anna Kamińska

.