Dwie ważne rocznice

Elekcja Matki Bożej na Królową Polski

W roku 2018 obchodzimy 362 rocznicę Ślubów Lwowskich króla Jana Kazimierza, nie darmo w mieście „Zawsze Wiernym”, które w 1655 roku obroniło się przed kozakami Chmielnickiego i Szwedami, uroczyście przed obrazem Matki Boskiej Łaskawej w Katedrze Lwowskiej, ślubował: „Ciebie za Patronkę moją i Królową państw moich obieram. Tak samo siebie, jak i moje królestwo polskie, księstwo litewskie, ruskie, pruskie, mazowieckie, żmudzkie, inflanckie,  smoleńskie, czernichowskie oraz wojsko obu narodów i wszystkie moje ludy Twojej osobliwej opiece i obronie polecam…”. Mianował Ją więc Królową Polski, co następnie podkanclerzy koronny, biskup przemyski powtórzył w imieniu stanów Najjaśniejszej Rzeczpospolitej. A poeta Wespazjan Kochowski napisał: „ Twoja to Polska, Ty jej z dawna bronisz, i teraz ją w tym razie osłonisz”.

100 rocznica obrony Lwowa

W Dnia 31 października 1918 roku odziały ukraińskie, złożone z demobilizowanych żołnierzy armii austriackiej, przez nią wyposażone również w broń ciężką i dowodzone częściowo przez jej oficerów, zajęły wszystkie ważniejsze obiekty i części miasta. Odpowiedź mieszkańców, w większości Polaków, była niezwłoczna. Już 1 listopada w Szkole Sienkiewicza i Domu Technika utworzyły się pierwsze punkty oporu, które odparły ataki piechoty ukraińskiej, opanowując następnie remizę tramwajową a następnie (2 listopada) koszary przy ul. Wuleckiej, wyposażone w dużą ilość sprzętu, broni i amunicji. Już listopada powołano Naczelną Komendę Obrony Lwowa, dowodzoną przez płka Borutę - Piechowicza, obroną bezpośrednio dowodził kpt. Mączyński.  Dnia 6 listopada obrońcy posiadali 1500 karabinów, kilkanaście CKM, 2 działa a nawet 3 samoloty! Na zapleczu działał partyzancki, konny „Oddział Wilki”, w którym służyli m. in. późniejsi oficerowie 14 Pułku, Alfred Godlewski i Janusz Henryk Gurski, następnie profesor Wydziału Rolnego Politechniki Lwowskiej w Dublanach. Między 9 a 17 listopada, wobec dużych strat, szczególnie  wśród młodzieży i przewagi sił ukraińskich, nastąpił regres, przerwany dopiero dnia 20 listopada, na skutek odsieczy wojsk polskich, dowodzonych przez płka Michała Tokarzewskiego - Karaszewicza. Obrona Lwowa kosztowała jego społeczność dużą ilość poległych i rannych czym świadczy liczba grobów na Cmentarzu Obrońców Lwowa. Jej rocznica obchodzona jest zarówno we Lwowie jak i w wielu miejscach w Polsce, głównie z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo - Wschodich, także w Warszawie uroczystością pod Grobem Nieznanego Żołnierza.