Nasz adres:

ul. Armii Ludowej 4/54 
00-571 Warszawa
+48226254390

rodzinajazlowiecka@gmail.com

Logo Rodziny Jazłowieckiej autorstwa Marcina Kurowskiego

PRZEKAZANIE PROPORCA
Wydrukuj    Prześlij mailem

W dniu 7 października 2018 roku, podczas Mszy św. z udziałem dzieci i młodzieży szkoły oraz ich rodziców, przekazany został uroczyście do ołtarza kaplicy Klasztoru, proporzec w żółto - białych barwach 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, jako spełnienie intencji ustalenia z lat 1930-tych ówczesnej Przełożonej Generalnej Zgromadzenia Niepokalańskiego, Matki Dobrowolskiej, Dowódcy 14 Pułku płka. Godlewskiego i Prezeski Koła Wychowanek Jazłowieckich, hr. Łubieńskiej o obecności emblematów Pułku we wszystkich kaplicach klasztorów niepokalańskich. Proporce Pułku zdobiły dawnej ołtarz w Jazłowcu, obecnie - ofiarowane przez weteranów Pułku w Szymanowie. Ponadto w klasztorach w Wałbrzychu przekazane przez wrocławskie Stowarzyszenie im. 14 Pułku i Burakowie - Wrzosowie, przez Rodzinę Jazłowiecką. Odbierająca proporzec, Przełożona Klasztoru, Siostra Maria Gabryela, przy udziale Dyrektorki Szkoły, Siostry Marii Leonardy, zapewniła że zostanie on umieszczony obok ołtarza, u stóp obrazu Błogosławionej Założycielki Zgromardzenia Matki Marceliny Darowskiej. W procesji z darami przekazali go: w imieniu 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich z Stargardu, kpt./rtm., Bartosz Smoter i por. rez. Szef Grupy Rekonstrukcyjnej w barwach Pułku Marek Babulewicz, w mieniu Rodziny Jazłowieckiej Państwo Anna i Wojciech Kupidura oraz reprezentująca Koleżeńskie Zjednoczenie Jazłowieckiej Pani Barbara Ciszewska. Po Mszy św. Prezes Rodziny Jazłowieckiej podziękował Siostrom, Przełożonej Klasztoru i Dyrekcji Szkoły za przyjęcie proporca, umożliwiając tym samym realizację ongisiejszego ustalenia o co upominała się też wielokrotnie Śp Siostra Grażyna Jordan. Wyraził też przekonanie że będzie on przypominał o modlącym się w kaplicy o walecznych Ułanach Jazłowieckich oraz o bliskich relacjach i związkach między Zgromadzeniem Niepokalańskim i Pułkiem Ułanów Jazłowieckich, w okrągłą rocznicę jego powstania. Łączył je przecież także kult Jazłowieckiej Pani. W pięknym, patriotycznym w treści przemówieniu, Pani Marta Mieszkowska, Prezes(ka) KZJ przypomniała o ważnym kontekście tego wydarzenia jaką jest setna rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości oraz potrzebie jedności naszych środowisk w obliczu współczesnych zagrożeń dotykających naszą Ojczyznę.




Uroczystości wrześniowe 2018
Wydrukuj    Prześlij mailem

23 września bieżącego roku w Górkach Kampinoskich odbyły się  uroczystości upamiętniające zwycięską potyczkę 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z niemcami z 17 września 1939 r. Po uroczystej Mszy Św. odbył się patriotyczny koncert dzieci z lokalnej szkoły a następnie przedpomnikiem upamiętniającym zwycięski bój ułanów, zostały złożone kwiaty.

 

 





Uroczystości wrześniowe 2018
Wydrukuj    Prześlij mailem

Komunikat Zarządu Rodziny Jazłowieckiej o Uroczystościach wrześniowych oraz w listopadzie 2018

 

14 wrzesień 2018 r. godz. 16.00 Palmiry

Msza św. polowa i uroczystość poświęcona pamięci zamordowanych w egzekucjach niemieckich. Organizuje Kampinoski Park Narodowy i Garnizon Warszawa.

 

15 wrzesień 2018 r. godz. 11.00 Cmentarz w Granicy k. Kampinosu

Msza św. i uroczystość patriotyczna w wykonaniu młodzieży szkolnej. Organizuje Gmina Kampinos.


16 wrzesień 2018 r. godz. 10.30. Kościół Parafialny w Górkach Kampinoskich

Msza św. za poległych w 1939 r. Żołnierzy 14 i 17 Pułków Kawalerii i uroczystość patriotyczna w wykonaniu młodzieży szkolnej.

 

16 wrzesień 2018 r. godz. 11.45/ 12.00. Cmentarz Parafialny w Kiełpinie k. Łomianek

Msza św.  na Cmentarzu Parafialnym za poległych Żołnierzy Września 1939 r. (w tym Ułanów Jazłowieckich poległych pod Wólką Węglową). Godz. 15.00 rekonstrukcja bitwy pod Łomiankami i szarży pod Wólką Węglowa. Organizuje Miasto i Gmina Łomianki.


19 wrzesień 2018 r. godz. 17. 30. Pomnik szarży pod Wólką Węglową w Puszczy Kampinoskiej (od ul. Zachodniej)

Spotkanie członków Rodziny Jazłowieckiej.


7 październik 2018 r. godz. 10.00. Klasztor Sióstr Niepokalanek w Warszawie Kabatach, ul. Zaruby

Przekazanie przez Rodzinę Jałowiecką proporca 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich do ołtarza kaplicy klasztoru.





Dwie ważne rocznice
Wydrukuj    Prześlij mailem

Elekcja Matki Bożej na Królową Polski

W roku 2018 obchodzimy 362 rocznicę Ślubów Lwowskich króla Jana Kazimierza, nie darmo w mieście „Zawsze Wiernym”, które w 1655 roku obroniło się przed kozakami Chmielnickiego i Szwedami, uroczyście przed obrazem Matki Boskiej Łaskawej w Katedrze Lwowskiej, ślubował: „Ciebie za Patronkę moją i Królową państw moich obieram. Tak samo siebie, jak i moje królestwo polskie, księstwo litewskie, ruskie, pruskie, mazowieckie, żmudzkie, inflanckie,  smoleńskie, czernichowskie oraz wojsko obu narodów i wszystkie moje ludy Twojej osobliwej opiece i obronie polecam…”. Mianował Ją więc Królową Polski, co następnie podkanclerzy koronny, biskup przemyski powtórzył w imieniu stanów Najjaśniejszej Rzeczpospolitej. A poeta Wespazjan Kochowski napisał: „ Twoja to Polska, Ty jej z dawna bronisz, i teraz ją w tym razie osłonisz”.

100 rocznica obrony Lwowa

W Dnia 31 października 1918 roku odziały ukraińskie, złożone z demobilizowanych żołnierzy armii austriackiej, przez nią wyposażone również w broń ciężką i dowodzone częściowo przez jej oficerów, zajęły wszystkie ważniejsze obiekty i części miasta. Odpowiedź mieszkańców, w większości Polaków, była niezwłoczna. Już 1 listopada w Szkole Sienkiewicza i Domu Technika utworzyły się pierwsze punkty oporu, które odparły ataki piechoty ukraińskiej, opanowując następnie remizę tramwajową a następnie (2 listopada) koszary przy ul. Wuleckiej, wyposażone w dużą ilość sprzętu, broni i amunicji. Już listopada powołano Naczelną Komendę Obrony Lwowa, dowodzoną przez płka Borutę - Piechowicza, obroną bezpośrednio dowodził kpt. Mączyński.  Dnia 6 listopada obrońcy posiadali 1500 karabinów, kilkanaście CKM, 2 działa a nawet 3 samoloty! Na zapleczu działał partyzancki, konny „Oddział Wilki”, w którym służyli m. in. późniejsi oficerowie 14 Pułku, Alfred Godlewski i Janusz Henryk Gurski, następnie profesor Wydziału Rolnego Politechniki Lwowskiej w Dublanach. Między 9 a 17 listopada, wobec dużych strat, szczególnie  wśród młodzieży i przewagi sił ukraińskich, nastąpił regres, przerwany dopiero dnia 20 listopada, na skutek odsieczy wojsk polskich, dowodzonych przez płka Michała Tokarzewskiego - Karaszewicza. Obrona Lwowa kosztowała jego społeczność dużą ilość poległych i rannych czym świadczy liczba grobów na Cmentarzu Obrońców Lwowa. Jej rocznica obchodzona jest zarówno we Lwowie jak i w wielu miejscach w Polsce, głównie z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo - Wschodich, także w Warszawie uroczystością pod Grobem Nieznanego Żołnierza.

 





Komarów 2018
Wydrukuj    Prześlij mailem

W dniach 22-24 sierpnia 2018 roku odbyły się IX Manewry Kawalerii pod Komarowem. Wśród trzech plutonów, w skład których weszli reprezentanci barw większości pułków przedwojennej kawalerii znalazł się także pluton praktycznie w całości składający się z ułanów w barwach jazłowieckich (wsparty dwoma szwoleżerami). Pluton wyróżniał się jednolitością umundurowania (zwłaszcza w ramach sekcji), sprawnym dowodzeniem i precyzyjnym wykonywaniem poleconych zadań. To też nie ma co się dziwić, nasz dowódca – Andrzej Bury – objął dowództwo składającego się z tych 3 plutonów szwadronu w zastępstwie kontuzjowanego Kamila Kubaczyńskiego, reprezentującego barwy 25 pułku ułanów wielkopolskich.

Bartłomiej Szeląg

 





UROCZYSTE OBCHODY 100-LECIA UTWORZENIA 14 PUŁKU UŁANÓW JAZŁOWIECKICH
Wydrukuj    Prześlij mailem

Uroczyste obchody 100-lecia utworzenia 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich

 

Konferencja naukowa „100 - lecia 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich”

Obchody 100 rocznicy utworzenia 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w Warszawie zainaugurowano Konferencją Naukową, organizowaną przez Instytut Strategii Wojskowej Akademii Sztuki Wojennej, Instytut Pamięci Narodowej, Wojskowe Biuro Historyczne im. Gen. broni Kazimierza Sosnkowskiego i Rodzinę 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, która odbyła się w dniu 15 czerwca 2018 roku w Centrum Edukacyjnym Instytutu Pamięci Narodowej przy ulicy Marszałkowskiej w Warszawie. W jej programie autorzy referatów przedstawili dzieje 14 Pułku z uwzględnieniem szerszego kontekstu wydarzeń lat 1917/1918, tj. końca I wojny światowej i rewolucji bolszewickiej, na tym tle okoliczności powstawania, początkowo w ramach oddziałów „białej” armii rosyjskiej, z czasem samodzielnych, oddziałów Wojska Polskiego. Oraz problemów organizacyjnych w ramach niechętnych czasem formacji rosyjskich i pomocnych, jakkolwiek często samych zazwyczaj w trudnej sytuacji będących, interwencyjnych wojsk francuskich. Ponadto wybrane ważniejsze wydarzenia z późniejszych dziejów wojennych Pułku. Prof. dr. hab. Janusz Odziemkowski z Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego omówił dzieje „ Dzikiej Dywizji” gen. Żeligowskiego w ramach której powstał późniejszy Pułk Jazłowiecki. Mgr Michał Przybylak z Akademii Sztuki Wojennej, bój pod Jazłowcem od której Pułk otrzymał swoją nazwę a dr Daniel Koreś z IPN we Wrocławiu przedstawił charakterystykę pierwszego dowódcy 14 Pułku, mjra/gen. Konstantego Plisowskiego. Płk. dr. hab. Juliusz Tym, Dyrektor Instytutu Strategii Wojskowej ASW omówił przebieg bitwy z Armią Budionnego pod Brodami w 1920 r. która zdaniem Autora zapoczątkowała jego klęskę. Mgr Paweł Rozdżestwieński pokazał film z rekonstrukcji bitwy w pod Łomiankami i w Puszczy Kampinoskiej zakończonej szarżą, mającą odniesienie do szarży 14-go Pułku pod Wólką Węglową. Dr hab. Tomasz Nowak z Uniwersytetu Warszawskiego omówił historię drużyn harcerskich które przejęły tradycję 14 Pułku a mgr Jan Gromnicki, prezes Rodziny Jazłowieckiej, działalność Kół Pułkowych i Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, od lat 1930-tych do współczesności. Ppłk dr Jacek Lasota przedstawił przebieg przejmowania tradycji przez 12 Brygadę Zmechanizowaną (d. Kawalerii Pancernej) i Pułk Czołgów, dzisiejszy 14 Batalion Ułanów Jazłowieckich z Stargardu. Szczególnie ostatni referat wywołał dyskusję z udziałem uczestników tych wydarzeń. Udział w konferencji wzięli członkowie Rodziny Jazłowieckiej i osoby zainteresowane historią wojskowości, a co najważniejsze liczni oficerowie Wojska Polskiego z Garnizonu Warszawa i 14 Batalionu Jazłowieckiego.

 

Uroczystość w dniu święta 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z okazji 100-lecia utworzenia pułku

Obchodzona była w Warszawie w dniu 15 lipca 2018 r., pod Patronatem Honorowym Szefa Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Pana Ministra Jana Józefa Kasprzyka. Organizatorami jej były: Urząd Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, Muzeum Wojska Polskiego, 14 Batalion Ułanów Jazłowieckich, Rodzina 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich oraz Grupa Rekonstrukcji Historycznej w barwach 14 Pułku UJ. Rozpoczęła ją Msza św. w Kościele Zbawiciela odprawiona przez Ks. Komandora Janusza Gołąba z Duszpasterstwa Wojskowego w obecności przedstawicieli organizatorów, Wojska Polskiego - oficerów z Garnizonu Warszawa i 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich z jego Sztandarem, Oddziałów Kawalerii Ochotniczej w barwach 14 Pułku UJ z Sandomierza, Lubniewic i Sochaczewa, zaproszonych gości i członków Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z całej Polski. Następnie uczestnicy udali się pod Pomnik Jazdy Polskiej, gdzie po powitaniu przez V- Prezesa Rodziny Jazłowieckiej P. Płka Marka Dragana i przemówieniu P. Ministra J. J. Kasprzyka odbyła się część uroczystości z ceremoniałem wojskowym w wykonaniu Kompanii Honorowej 14 Batalionu UJ, przy udziale ułanów z Szwadronu Kawalerii Wojska Polskiego z Garnizonu Warszawa. Po odegraniu Hymnu Polskiego odbył się Apel Pamięci w którego treści wspomnieni były dowódcy i polegli w bitwach i potyczkach lat 1918/1919/1920 i 1939/1946 Żołnierze 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich. Uroczystość zakończyła salwa honorowa, melodia „Śpij Kolego” w wykonaniu trębacza Garnizonu, odegrany też został Hymn 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich. Mimo ostatnio zmiennej pogody, dopisała ona w tym dniu podczas uroczystości. Kolejna jej część odbyła się w Muzeum Wojska Polskiego z udziałem Kompanii Honorowej z 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich, również z ceremoniałem wojskowym. Po oddaniu czci Sztandarom - 14 Pułku znajdującego się w zbiorach Muzeum Pułku i nowo otrzymanemu sztandarowi 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich, przemówieniu Dyrektora Muzeum Wojska Polskiego dr Adama Buławy, odczytany został rozkaz D-cy 14 Batalionu UJ, P. ppłka Piotra Balona o przyznaniu Krzyży Batalionu Weteranom Pułku oraz innym osobom, które wręczył P. Płk. dr hab. Juliuszowi Tymowi i P. Andrzejowi Kunachowiczowi, synowi Dowódcy 14 Pułku i V-Prezesowi Rodziny Jazłowieckiej. Następnie dr hab. Juliusz Tym, Profesor Akademii Sztuki Wojennej, omówił najważniejsze epizody z dziejów 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, po czym Janek G. potomek trzech Ułanów Jazłowieckich odczytał relację Gen. Antoniego Grudzińskiego, uczestnika szarży 14 Pułku w drugim dniu bitwy pod Jazłowcem. Uczestnikami uroczystości, poza organizatorami, oficerami i żołnierzami Wojska Polskiego, byli przedstawiciele instytucji państwowych i samorządowych, stowarzyszeń pułkowych oraz członkowie rodzin Ułanów Jazłowieckich z całej Polski - Rodziny Jazłowieckiej.

Na zakończenie Prezes Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich podziękował współorganizatorom i uczestnikom uroczystości, szczególnie Szefowi Urzędu DSKiOR i Dyrektorowi Muzeum Wojska Polskiego oraz Ich współpracownikom, Dowódcy 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich, jego Oficerom i Żołnierzom oraz wszystkim uczestnikom za wysiłek organizacyjny i udział w obchodach rocznicy, ważnej dla wszystkich środowisk związanych z tradycją 14 Pułku lecz szczególnie dla pamięci o 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich i Jego Żołnierzach. Uczestnicy konferencji oraz uroczystości w dniu 15 lipca br. mieli okazję wpisania się do Księgi Pamiątkowej. Następnie Urząd DSKiOR zaprosił wszystkich na poczęstunek.

 

Uroczyste święto 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich w dniu święta pułkowego w 100-lecie utworzenia pułku.

Uroczyście obchodzona była rocznica utworzenia 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w siedzibie 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich w Stargardzie w dniach 6-7 lipca br., podczas której Batalion otrzymał Sztandar, będący kopią sztandaru 14 Pułku, znajdującego się w muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Zostaną wszyte w jego płat nici pierwszego sztandaru Pułku, ufundowanego przez Wychowanki Jazłowieckie, wręczonego Pułkowi przez Marszałka Józefa Piłsudskiego. W dniu 6 lipca o godzinie 21.00 odbyła się pod Pomnikiem Ułanów Jazłowieckich zmiana warty i Apel Pamięci. Główna część uroczystości w dniu 7 lipca, po Mszy św. w kaplicy koszar, zgromadziła na Placu Apelowym Batalionu, licznie przybyłych oficerów - w tym trzech generałów, z 12 Dywizji i 12 Brygady Zmechanizowanej oraz innych jednostek Wojska Polskiego, dawnych dowódców i oficerów Batalionu z rodzinami, przedstawicieli władz powiatu i miasta Stargardu (fundatora sztandaru), grupę sióstr Niepokalanek z Przełożoną Generalną Zgromadzenia, Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich (współfundatora sztandaru), rodzin oficerów i żołnierzy Batalionu oraz zaproszonych gości. Po uroczystym wręczeniu sztandaru, którego Rodzicami Chrzestnymi byli Matka Maria Wawrzyna, Przełożona Generalna Sióstr Niepokalanek i Pan Adam Gajda, Prezes środowiska ŚZŻAK Obszaru Lwowskiego w imieniu Weteranów Pułku i odczytaniu rozkazów Dowódców 12 Brygady i Batalionu o wyróżnieniach i odznaczeniach Krzyżem - Znakiem Batalionu jego żołnierzy, Weteranów Pułku i osób zasłużonych dla tradycji pułkowej w Batalionie, odbył się uroczysty apel oraz defilada Batalionu na czele z nowym sztandarem. Rodziny żołnierzy i społeczeństwo Stargardu zaproszeni zostali na piknik w obszarze przyległego placu ćwiczeń, połączony w pokazem sprzętu i wyszkolenia żołnierzy Batalionu. Spotkanie na Placu musztry oraz w siedzibie Batalionu były okazją do złożenia gratulacji i życzeń Batalionowi na ręce jego Dowódcy, Pana pułkownika dypl. dr Piotra Balona oraz wręczenia okolicznościowych podarunków.

Święto pułkowe Chorągwi Rycerskiej Ziemi Sandomierskiej i Oddziału Kawalerii w barwach 14 Pułku Ułanów Sandomierskiego Ośrodka Kawaleryjskiego

Święto odbyło się tradycyjnie w dniu 15 czerwca br. w rocznicę przekroczenia przez Pułk granicy Polski pod Śniatyniem w 1919 roku. Po defiladzie Grupy Rekonstrukcyjnej Ośrodka w barwach 14 Pułku, odbył się na Rynku Starego Miasta Apel Poległych oraz inscenizacja wkroczenia Pułku w granice Polski a następnie pokazy kawaleryjskie i piknik żołnierski oraz spotkanie gości, w tym rodzin Ułanów Jazłowieckich. ŚWIĘTO PUŁKOWE obchodzone też było we Wrocławiu przez Stowarzyszenie im. w 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, Mszą św. w Kościele OO. Salezjanów oraz pokazami kawalerii ochotniczej w barwach 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich.

 

Zawody konne o nagrodę 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w Strzegomiu

W dniach 29 czerwca - 1 lipca 2018 roku w Ośrodku Sportu Konnego w Strzegomiu na Dolnym Śląsku, dawnym Państwowym Stadzie Ogierów, wznowiono z okazji 100-lecia 14 Pułku nagrodę imienia 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich dla najlepszego jeźdźca konkursów, którą otrzymała tym razem jeżdzczyni z Szwecji. Nagrodę na zaproszenie organizatorów wraz z jej fundatorem, wręczała Pani Elżbieta Gromnicka z d. Godlewska, córka oficera Pułku, b. pracownik Państwowej Hodowli Zarodowej Koni. Dobre miejsce w konkursach zajął też prawnuk Ułanów Jazłowieckich - dwu oficerów Pułku, Aleksander Kadłubowski. Zarząd Stowarzyszenia Rodzina 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich.





Ułan Jazłowiecki - nowy numer
Wydrukuj    Prześlij mailem

Zapraszamy do zapoznania się z nowym numerem "Ułana Jazłowieckiego".

Numer dostępny pod poniższym linkiem: 

Ułan Jazłowiecki Numer 37





Tablica Edwarda Godlewskiego
Wydrukuj    Prześlij mailem

W dniu 6 maja 2018 r. w Kościele Parafialnym (i Sanktuarium MB) w Różanymstoku w woj. białostockim, odsłonięta została tablica poświęcona pamięci śp. Generała bryg. Edwarda Józefa Godlewskiego, oficera 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich od lat 1918/1919 i jego dowódcy, w randze pułkownika w latach 1936-1939, także w kampanii wrześniowej 1939 r. od Poznania po Warszawę. Po kapitulacji Warszawy w której obronie uczestniczył na czele pułku i przejściu „do podziemia”, dowodził kolejno obszarem krakowskim, obszarem białostockim i okręgiem krakowskim ZWZ/AK. Aresztowany i więziony przez Niemców w kolejnych więzieniach i obozach, zamordowany został w obozie Mauthausen w roku 1945. Uroczystość odsłonięcia i poświęcenia tablicy zgromadziła licznych mieszkańców Hermanowic (gm. Dąbrowa Białostocka, miejsca Jego urodzenia w roku 1895), Dąbrowy, Różanegostoku i okolic, przedstawicieli rodziny Generała, władz samorządowych, Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku, ŚZŻAK i Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich. Fundatorem tablicy jest ks. kanonik Czesław Gładczuk, profesor Seminarium Archidiecezjalnego w Białymstoku i sąsiad rodziny Generała.

 




100-lecie 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich
Wydrukuj    Prześlij mailem

100 LAT 14 PUŁKU UŁANÓW JAZŁOWIECKICH

1918 - 2018

Marszałek Piłsudski odznacza orderem Virtuti Militari V klasy sztandar 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich. 20 marca 1921, Tomaszów Lubelski




Nagroda za film "Draża - czetnik. Legenda kresów"
Wydrukuj    Prześlij mailem

Z przyjemnością informujemy że Pan Reżyser Jerzy Oleszkowicz otrzymał  prestiżową nagrodę za film "Draża - czetnik. Legenda kresów", poświęcony oficerowi wojsk Królestwa Jugosławii oraz lwowskich Oddziałów Leśnych 14 Puku Ułanów Jazłowieckich.

Autorowi filmu dziękujemy oraz serdecznie gratulujemy zasłużonego wyróżnienia i oczekujmy na realizację zapowiedzianego, kolejnego dzieła o Ułanach Jazłowieckich!  Rodzina 14 Pułku UJ.

Źródło: https://www.youtube.com/watch?v=R2LWN5-FBW8&authuser=0





Święto 10 Brygady Kawalerii Pancernej
Wydrukuj    Prześlij mailem

W dniu 4 sierpnia delegacja Rodziny Jazłowieckiej uczestniczyła na zaproszenie dowódcy w uroczystych obchodach Święta 10 Brygady Kawalerii Pancernej w Świętoszowie.

 





Święto 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w dniu 9 lipca 2017 r. w Warszawie
Wydrukuj    Prześlij mailem

W dniu 9 lipca 2017 r. Rodzina 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich obchodziła jak co roku Święto Pułkowe.

Rozpoczęło się Mszą św. w Kościele OO. Bernardynów na Warszawskiej Sadybie, w intencji poległych, pomordowanych, zmarłych i żyjących żołnierzy 14 Pułku oraz ich następców w współczesnym Wojsku Polskim a także tych wszystkich, którym bliskie są tradycje i pamięć o Ułanach Jazłowieckich.

Następnie pod tablicą Żołnierzy Pułku na dziedzińcu starego Kościoła odbył się Apel Poległych a po odśpiewaniu Modlitwy Ułana Jazłowieckiego, uczestnicy udali się pod pobliski pomnik, upamiętniający walczących tu w obronie Warszawy żołnierzy Pułku i Ich Kolegów z 6 Pułku Ułanów Kaniowskich, gdzie po odegraniu marsza pułkowego zapalono znicze i złożono kwiaty od Rodziny 14 Pułku i 14 Batalionu z Stargardu Szczecińskiego.

 
Uczestnicy uroczystości udali się następnie do auli klasztoru, gdzie odbyło się spotkanie, podczas którego  Prezes Rodziny Jazłowieckiej, po uczczeniu chwilą ciszy zmarłych Ułanów Jazłowieckich, śp. rtm. Jana Radwańskiego i por. Władysława Załogowicza przypomniał okoliczności towarzyszące tegorocznemu świętu oraz pokrótce dokonania Rodziny w ubiegłym roku i plany na rok następny, w tym związane z  rocznicą powstania Pułku w 1918 roku. Przekazał też gratulacje i życzenia od osób i instytucji,  przekazane na jego ręce dla Rodziny Jazłowieckiej. Dowódca Batalionu odczytał list gratulacyjny o Dowódcy 12 Brygady Zmechanizowanej z Szczecina, w której składzie znajduje się 14 Batalion UJ. Zostały też wręczone dyplomy Członkostwa Zbiorowego Rodziny Jazłowieckiej Oddziałowi Kawalerii z Sandomierza oraz GRH z Sochaczewa, a wcześniej Odznaka 14 Batalionu Prezesowi Stowarzyszenia im. 14 Pułku UJ z Wrocławia, zaś jeden członków GRH pasowany został na jej ułana.




Ułan Jałowiecki Numer 36
Wydrukuj    Prześlij mailem

Dostępny jest już nowy numer Ułana Jazłowieckiego. Link poniżej:
 

Przypominamy że archiwalne wydania są dostępne w zakładce: "Ułan Jazłowiecki"





Ostatni Ułan Jazłowiecki z 1939 roku
Wydrukuj    Prześlij mailem

Rodzina 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich poniosła kolejną bolesną stratę.
 
W dniu 5 marca 2017 r. zmarł w wieku 99 lat Śp. Jan Radwański, ostatni żyjący w Polsce Ułan Jazłowiecki, uczestnik kampanii wojennej 1939 r. Po Szkole Podoficerskiej w Trembowli, jako działonowy działka p-panc. st. ułan., uczestnik walk Pułku od Poznania po Warszawę. Po działaniach m.in. w Puszczy Kampinoskiej i szarży Pułku pod Wólką Węglową doprowadził działko p-panc do walczącej Warszawy. Uczestniczył następnie w obronie Stolicy na Sadybie-Czerniakowie do kapitulacji w dniu 28.09.1939 r. Po pobycie w obozach niemieckich, zwolniony z powodu odniesionej rany jako inwalida wojenny, działał w BCH nast. AK w okolicach Lwowa.
 
Po II wojnie św. zamieszkały w woj.opolskim, rolnik, czynny członek „Klubu Żółtego Proporczyka” - późniejszego Koła Pułkowego 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich we Wrocławiu, Związku Inwalidów Wojennych RP, ŚZŻAK i Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich i innych organizacji i stowarzyszeń kombatanckich. Uczestnik licznych wydarzeń i uroczystości związanych z tradycją 14 Pułku UJ organizowanych przez Koła Pułkowe w Polsce i w Londynie, Rodzinę Jazłowiecką oraz 1 Batalion Czołgów, obecnie 14 Batalion UJ w Stargardzie Szczecińskim.
 
Awansowany w do stopnia kapitana/rotmistrza. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim OOP, Krzyżem Kampanii Wrześniowej, Odznakami 6 BKP i 1 BCz., Medalem „ Pro Memoria”.
 
Zmarł dnia 5 marca 2017 r. w Markotowie Dużym, gm. Wołczyn, woj. Opolskie i tam został pochowany. Mszy Świętej w kościele parafialnym w Smardach Dużych towarzyszyła asysta wojskowa Garnizonu Opolskiego WP, stowarzyszenia i Grupa rekonstrukcyjna w barwach 14 Pułku UJ, inne stowarzyszenia kombatanckie, władze Gminy i Miasta Powiatu Wołczyn, przedstawiciele Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, licznie zebrani mieszkańcy gminy.
 
Z głębokim żalem Rodzina Jałowiecka żegna ostatniego żyjącego w Polsce Żołnierza 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, wiernego Obrońcę Ojczyzny, oddanego tradycji Pułku Jazłowieckiego, Czciciela Jazłowieckiej Pani.
 
 
Zdjęcia: F. Bolechowski




Rodzina Jazłowiecka zawiadamia
Wydrukuj    Prześlij mailem

Szanowni Państwo,

zawiadamiamy, że niemal w przededniu Święta Żołnierzy Niezłomnych odszedł na wieczną wartę śp. Por. Władysław Załogowicz.

Harcerz Lwowski, żołnierz Oddziałów Leśnych 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, więzień komunistyczny, oddany tradycji i historii "miasta zawsze wiernego" i jego żołnierzy, opiekun Ich pamięci za życia, a grobów po śmierci. 

Pogrzeb odbył się w dniu 3 marca na cmentarzu przy ulicy Bardzkiej we Wrocławiu.

Żegnali Go liczni mieszkający we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku lwowianie, delegacja Rodziny Jazłowieckiej, Poczty Honorowe z sztandarami środowisk: 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, kombatantów Armii Krajowej i innych organizacji niepodległościowych. Oprawę  wojskową uroczystości przez udział Kompanii Honorowej zapewniło Dowództwo Garnizonu Wrocławskiego, z jego sztandarem. W przemówieniach i homilii podczas liturgii Mszy św. koncelebrowanej, podkreślany był zarówno jego patriotyzm, jak też silne związki z religią oraz niezłomna postawa wobec licznych dramatycznych  okoliczności jego życia.

Gdy żegnaliśmy Go podczas Mszy św. nie sposób nie wspomnieć gdzie się  wszystko zaczęło. A zaczęło się we Lwowie, gdzie przy ulicy Łyczakowskiej (16 czy 18), mieszkał z rodziną lwowski harcerz, późniejszy dowódca utworzonego z kolegów - też harcerzy „ Plutonu Grunwald”, włączonego następnie do Armii Krajowej przed i podczas „Akcji Burza”.Jako młody chłopiec wychowany w duchu patriotycznym i przesiąknięty ideologią harcerstwa II Rzeczpospolitej, już w czasie walk o Lwów z Niemcami w 1939 roku, współdziałał wraz kolegami z obrońcami miasta. Oczywistym tego skutkiem i konsekwencja byłą dalsza działalność, już konspiracyjna, w oparciu o kolegów z drużyny i przyjaciół z Łyczakowa. Aż do „Akcji Burza”, kiedy to na Ratuszu Lwowskim zawisła flaga polska, wkrótce zdjęta i „aresztowana”, podobnie jak uczestnicy wspólnych z „wyzwolicielami”, sowieckimi wojskami, niedawnych walk. Wśród nich bliski przyjaciel Felka, Józef Halski, któremu dało się przybyć do Polski dopiero po 13 latach.

Żołnierze przetrzebionego w walkach Plutonu Grunwald, bowiem poległo kilku jego członków, wobec zagrożenia aresztowaniem przerzuceni zostają za San, w rejon Przeworska, z zamiarem dążenia na pomoc Powstaniu Warszawskiemu. Jednak po decyzji o rozwiązaniu Armii Krajowej, część żołnierzy, w tym „Felek”, decydują się na powrót do  całkowicie już spenetrowanego Lwowa a następnie, „pół-oficjalnie” na wyjazd do Polski. Ale i tu żołnierze lwowskiej konspiracji nie znajdą spokoju. Daremne są próby podjęcia nauki, następują zatrzymania, aresztowania, trudności przy zmianach pracy, ciąży na nich piętno przeszłości… Więzienie PRL dotknęło też „ Felka” - Władysława Załogowicza!

Dodatkowo ciąży na „Felku” podejrzenie o ukrywanie (co najmniej) wiedzy o przewiezionym ze Lwowa  i ukrywanym sztandarze Armii Krajowej, wykonanym skądinąd według projektu Władysława Załogowicza. Tym który zgodnie z Jego życzeniem pochylał się nad Jego trumną. A widnieją na  nim wszystkie tak istotne dla Niego i Kolegów symbole: Matki Boskiej Ostrobramskiej z Kościoła na Łyczakowie, Orła w koronie, kotwicy Szarych Szeregów, lilijki harcerskiej. Tu wypada przypomnieć o życzeniu Jego i wszystkich „Matek i Ojców Chrzestnych sztandaru”, aby gdy odprowadzi Go na miejsce wiecznego spoczynku, znalazł się w Sanktuarium Pani Jałowieckiej w Szymanowie.

Gdy nieco zmniejszyły się trwające latami szykany i prześladowania w latach 1970/1980-tych „Felek” w swoim harcersko/Ak-owskim mundurze, zawsze z Krzyżem Harcerskim, z dystynkcjami starszego ułana (odmawiał bowiem przyjęcia stopni wojskowych od władz PRL) przystępuje do „ofensywy pamięci”. Jej skutkiem będą  tysiące wystąpień na spotkaniach, głównie z młodzieżą harcerska, szkolną ale i wojskowa (za to Batalion Ułanów Jazłowieckich uhonorował Go swoim znakiem), stworzonych dokumentów (dziś w archiwach niepokalańskim w Szymanowie i Rodziny Jałowieckiej), udział w uroczystościach i niestety pogrzebach Kolegów, dbałość o ich groby i pamięć o miejscach pochowania, aktywna i inspirująca działalność w „ Klubie Żółtego Proporczyka” - pod tą  nazwą kryło się w przyszłe Koło Pułkowe Ułanów Jazłowieckich we Wrocławiu, ŚZŻAK – tu współtworzenie środowiska „ Obszaru Lwowskiego”, wreszcie - powołanie Krzyża Obrony Lwowa (wł. II Obrony !), liczne relacje, wywiady,  publikacje i dokumenty, wreszcie utwory poetyckie. A wszystko to przepojone treścią i duchem głębokiej wiary i tego wszystkiego co najważniejsze i najpiękniejsze w naszej tradycji patriotycznej, Polskością.

Jakim powstawało to dzieło wysiłkiem, kosztem dla zdrowia ale i życia rodzinnego, wiedzą po części tylko Koledzy, ale głównie Małżonka i pozostali Członkowie Rodziny, którym składam w imieniu naszej Rodziny Jazłowieckiej najserdeczniejsze wyrazy współczucia i bliskości!

Za to co Uczynił w swoim nie łatwym, często dramatycznie trudnym życiu dla pokoleń, dawniej młodych, dziś już starszych albo jak ja starych Polaków, niech Cię Pan, Drogi nam Poruczniku „Felku” za przyczyną Pani Jazłowieckiej i Tej co w Jasnej Świeci Bramie, niegdyś obecnej nad koszarami 14 Pułku na wzgórzu Łyczakowskim, dziś tu we Wrocławiu, obdarzy Wiecznym Pokojem!

Zarząd i Prezes Rodziny Jazłowieckiej

 
 
 
 
 
 
Patrol żołnierzy 3. szwadronu oddziału leśnego 14 Pułku Ułanów AK podczas akcji "Burza" na Górnym Łyczakowie we Lwowie.
Od Lewej: Zdzisław Kiernicki, Lucyna Duda, Władysław Załogowicz, W. Pniewski (ze zbioru W. Załogowicza)




Wykaz Ułanów Jazłowieckich
Wydrukuj    Prześlij mailem

Szanowni Państwo,

prezentujemy pierwszą wersję wykazu Ułanów Jazłowieckich służących w pułku w latach 1918 - 1947.

Dokument dostępny jest po kliknięciu w poniższy link:

WYKAZ ŻOŁNIERZY 14 PUŁKU UŁANÓW JAZŁOWIECKICH SŁUŻĄCYCH W PUŁKU W LATACH 1918-1947 

Prosimy wszystkich korzystających o przekazywanie uwag i uzupełnień drogą internetową lub pocztową na adres Rodziny Jazłowieckiej.

Redakcja Wykazu





Uroczystość przekazania proporca
Wydrukuj    Prześlij mailem

W dniu 8 stycznia 2017 r. odbyła się w Kościele Parafialnym p.w. Błogosławionej Marceliny Darowskiej w Burakowie Wrzosowie, Gm. Łomianki, uroczyste przekazanie do ołtarza M.B. Jałowieckiej, proporca w barwach 14 p. UJ, na lancy kawaleryjskiej (będącej na uzbrojeniu pułku w wojnach lat 1919/1920). Przekazania proporca dokonali podczas Mszy św. v-prezes Rodziny 14 Pułku Ułanów Jałowieckich, p. Krzysztof Kunachowicz, por. Lukasz Olejniczak, Oficer Wychowawczy Batalionu w imieniu jego dowódcy i dowódca GRH w barwach 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, p. Marek Babulewicz. Procesję z darami ołtarza tworzyli PP. A. i W., Kupidura z Rodziny Jałowieckiej i P. M. Mieszkowska z Koleżeńskiego Zjednoczenia Jałowieckiego.

Uczestnikami uroczystości byli: Przełożona Generalna Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek, Matka M. Wawrzyna Chwedoruk, S. M. Anna Jarząbek  oraz siostry z Klasztoru w Burakowie-Wrzosowie i in. klasztorów, delegacja Koleżeńskiego Zjednoczenia Jałowiec-kiego z Prezeską Zarządu Głównego p. Martą Mieszkowską, Członkowie Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, środowiska 1 Polskiej Dywizji Pancernej gen. Maczka -10 Pułku Strzelców Konnych w którym służyli żołnierze 14 Pancernego Pułku UJ., Koła Kombatantów Łomianki, przedstawiciele Grupy Rekonstrukcyjnej w barwach 14 p. UJ w Sochaczewie z jej dowódcą Markiem Babulewiczem i grupa harcerek - Skautów Europy ze swoim proporcem.

Władze Miasta i Gminy  Łomianki reprezentowali płk. rez. Henryk Łazarski, Gł. Specjalista ds. obronnych oraz Radny Rady Miasta i Gminy, leśniczy Krzysztof Wawer, reprezentujący też wraz z leśniczym Jarosławem Staniszewskim, Dyrekcję Kampinoskiego Parku Narodowego.

Na zakończenie uroczystości, Prezes Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich p. Jan Gromnicki, podziękował proboszczowi, ks. Kanonikowi Jerzemu Nikiełowi za wyrażenie zgody na przyjęcie proporca i umieszczenie go przy ołtarzu, mieszczącym figurę M.B. Jazłowieckiej oraz za wspólną modlitwę w intencji poległych, zmarłych i żyjących Ułanów Jazłowieckich oraz Ich Następców z 14 Batalionu Ułanów Jałowieckich. Przypomniał też intencję jaka kierowała się Rodzina Jałowiecka, fundując i przekazując proporzec w barwach pułku do obecnego Kościoła Parafialnego w Burakowie - Wrzosowie, dawnej kaplicy Klasztoru Sióstr Niepokalanek, przekazanej przez Zgromadzenie na rzecz parafii, p.w. jego Założycielki. A było nią ustalenie m. Generalną Przełożoną Zgromadzenia Niepokalańskiego z udziałem Wychowanek Jałowieckich i Dowódcą 14 Pułku, płkiem. E. Godlewskim, o obecności w kaplicach klasztornych - miejscach kultu Pani Jazłowieckiej, emblematów 14 Pułku. Przypomniał też że przy ołtarzu tutejszego kościoła znajduje się votum Batalionu, ryngraf autorstwa b. jego oficera, mjra J. Miąsko. Jak również że 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, kończył kampanię wojenną 1939 roku, po walkach od Poznania po Warszawę, bitwą szarżą pod Wólką Węglową jak też że polegli w nich żołnierze pułku spoczywają na pobliskich Cmentarzach Wojennych w Izabelinie i in. (w Puszczy Kampinoskiej) oraz Cm. Parafialnym Łomianek - Kiełpinie.

Po zakończeniu części oficjalnej, kościelnej, Siostry Niepokalanki z tutejszego klasztoru podjęły uczestników w swym prefektarzu świątecznymi wypiekami. Spotkanie  rozpoczęło przemówienie Matki Przełożonej Generalnej, w którym podziękowała też uczestnikom, szczególnie delegacji Batalionu, za udział w uroczystości, złożyła wszystkim życzenia noworoczne.

 





Spotkanie Opłatkowe 2016
Wydrukuj    Prześlij mailem

W dniu 17 grudnia w Klasztorze Sióstr Niepokalanek w Szymanowie odbyło się spotkanie wigilijne Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich. Miało ono przebieg szczególnie uroczysty, ponieważ środowisko ŚZŻAK 3 Obszaru Lwowskiego we Wrocławiu, postanowiło przyznać na sztandar 14 Batalionu Ułanów Jazłowieckich z Stargardu Szczecińskiego, swój Krzyż II Obrony Lwowa. W związku z tym do Szymanowa przyjechała kompania honorowa Batalionu w sile plutonu ze swym sztandarem, pełniącym obowiązki Dowódcy Batalionu, majorem Piotrem Balonem, kapitanem Maciejem Paulem i liczną grupą oficerów i podoficerów.
 
Obecni byli, obok licznie zgromadzonych członków Rodziny Jazłowieckiej, również: członkinie Koleżeńskiego Zjednoczenia Jazłowieckiego z PP. Prezeskami Martą Mieszkowską i Barbarą Ciszewską, delegacje: Oddziału w barwach 14 Pułku UJ Stowarzyszenia Kawaleryjskiego z Sandomierza, Grupy Rekonstrukcji Historycznej z Sochaczewa, 22 Pułku Ułanów Podkarpackich, 3 Obszaru Lwowskiego AK, Związku Oficerów Rezerwy im. Marsz. J. Piłsudskiego z Poznania i Konina, i in. stowarzyszeń kawaleryjskich oraz leśników Kampinoskiego Parku Narodowego.
 
 
 
Fot. W.Kupidura

Po meldunku delegacji Batalionu i stowarzyszeń złożonego Matce Przełożonej Generalnej Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek przed  budynkiem  klasztoru, nastąpiła dekoracja sztandaru Batalionu  Krzyżem AK II Obrony Lwowa, przez Prezesa środowiska, p. Adama Gajdę, po czym uczestnicy udali się do Sanktuarium M.B. Jazłowieckiej. Mszę św. odprawił oraz homilię wygłosił O. Józef Rejch, franciszkanin, mieszkający  za młodu na warszawskim Czerniakowie, autor publikacji wspomnień o żołnierzach (m.in. 14 Pułku), broniących Warszawy we wrześniu 1939 roku. Uczestników powitała w serdecznych słowach Matka Przełożona Generalna Zgromadzenia, Maria Wawrzyna Chwedoruk.
 
Podczas kolacji wigilijnej w sali jadalnej szkoły, którą podjęły nas Siostry w liczbie ponad stu osób, rozpoczętej życzeniami Matki Przełożonej, wysłuchaliśmy też koncertu kolęd w wykonaniu trębacza Batalionu oraz złożyliśmy sobie wzajemnie życzenia świąteczne i noworoczne.
 
 
Fot. W.Kupidura
 
Następnie w auli klasztoru odbyło się krótkie  zebranie Rodziny Jałowieckiej, podczas której jej prezes  poinformował o najbliższych zamierzeniach jej Zarządu oraz w jej imieniu przekazał upominki świąteczne (wydawnictwa książkowe) Siostrom,  Batalionowi i zaprzyjaźnionym stowarzyszeniom, po czym uczennice szkoły wykonały dla nas piękny spektakl jasełkowy.




Lesław Kukawski
Wydrukuj    Prześlij mailem

Z żalem zawiadamiamy, że w dniu 10 lutego br. zmarł ŚP. Lesław Kukawski, Członek Honorowy Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich, Rady Fundacji na Rzecz Tradycji Jazdy Polskiej, Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy, autor licznych zasadniczych publikacji z dziedziny historii Jazdy Polskiej i in. Urodzony w 1930r., Lwowianin, absolwent Wydziału Rolnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego. inż. zootechnik, w młodości harcerz, wielki Polak i patriota.

Pogrzeb odbył się 20 lutego br w Trzciance Lubuskiej.

Cześć Jego Pamięci!

Zarząd Rodziny Jazłowieckiej





"Jazłowieccy to Ułani" - o powstaniu i zawartości "Wykazu żołnierzy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z lat 1918-1947"
Wydrukuj    Prześlij mailem

Inspiracją do powstania „Wykazu” była książeczka autorstwa J. Gromnickiego i Zbigniewa Szymerskiego, pt. „Księga grobów Ułanów Jazłowieckich” (Wyd. Rodzina Jazłowiecka, Warszawa, 2005 r.). Zawiera ona 240 biogramów żołnierzy pułku, poległych podczas  II wojny światowej i zmarłych po niej na terenie Polski (włączając obszar Lwowa). Na skutek ujawnianych i dostarczania nowych danych przez rodziny ułanów, ich kolegów i osoby zainteresowane historią pułku i jego żołnierzy, szczególni jednak kwerend w literaturze i archiwach, po ponad dwuletniej pracy, udało się sporządzić wykaz w jego obecnej postaci zawierający ponad 1900 biogramów Ułanów Jazłowieckich, służących w pułku w latach 1918/1919, od  Kubania, Odessy, przez wojnę z Ukraińcami i wojnę bolszewicką roku 1920, okres pokojowy - międzywojenny, podczas wojny w latach 1939-1946, działających w podziemiu w okresie wojennym i powojennym. A także żyjących, poległych i zmarłych w kraju i na emigracji, w różnych częściach świata (Wk. Brytanii, na kontynencie europejskim, w USA, Kanadzie, Argentynie, Afryce czy Australii). Uzyskane dane pochodzą zarówno – jak  wspomniano - od rodzin i kolegów ułanów, po części wywołanych wspomnianą książeczką, lecz również stroną internetową Rodziny Jazłowieckiej poprzedzonymi szeregu publikacjami dotyczącymi kawalerii II RP, w tym lub szczególnie 14 Pułkowi Ułanów Jazłowieckich. Ponadto jak wspomniano, zawarte w biogramach wykazu dane są  też wynikiem kwerend w literaturze (publikacje - książki, czasopisma i biuletyny pułkowe i kawaleryjskie, krajowe i „londyńskie”) jak też  w archiwach, głównie Kół Pułkowych działających po II wojnie światowej w Londynie i Wrocławiu i Warszawie (obecnie w archiwum Rodziny Jazłowieckiej, w jej zbiorach oraz w Archiwum Akt Nowych). Po części pochodzą też z archiwum Instytutu Sikorskiego w Londynie. Niestety wobec przedłużającej się niedostępności, z częściowym pominięciem zbiorów Centralnego Archiwum Wojskowego w Rembertowie.

Dane o żołnierzach pułku zawarte są w notach biograficznych o objętości od 4/5  wierszy do około 1 strony, obejmujących (w miarę możliwości): daty i miejsca urodzenia i śmierci, przebieg służby wojskowej w okresach wojen i pokoju, stopnie wojskowe, pełnione funkcje, ważniejsze zaszłości i wydarzenia z ich życiorysów wojskowych i cywilnych. Nie wymieniając w tym miejscu szczegółowo (zostały wymienione w wykazach na wstępie  do wykazu) wykorzystanych źródeł, wspomnieć tylko można że kwerendą z literatury objętych zostało 15 publikacji (książek), tyleż czasopism, ponad 20 wspomnień i relacji pozostających w rękopisach głównie z archiwum Rodziny Jazłowieckiej (lecz i in.), ponadto wspomniane biuletyny  krajowe i zagraniczne. Cennym źródłem były listy żołnierzy pułku z lat 1918/1919 autorstwa podoficerów pułku służących w nim od jego powstania, Witolda Wilhelmi i Jerzego Lisickiego, ponadto listy członków Koła Oficerów 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich z lat 1930-tych, Kół Pułkowych we Wrocławiu, Warszawie i Londynie, Rodziny Jazłowieckiej, ofiar na vota pułkowe do Częstochowy i Szymanowa, i in. Jak wspomniano w archiwach CAW i Instytutu Sikorskiego w Londynie znajdują się –  wykorzystane tylko w niewielkim stopniu z powodu długiej niedostępności a obecnie trudności w wykorzystywaniu, cenne dane osobowe dotyczące głównie oficerów pułku, jak karty przebiegu służby, deklaracje członkowskie Koła Pułkowego, częściowo rozkazy pułkowe, zachowane mimo zniszczeń (bombardowania i in.) w 1939 roku. W tym drugim, obszerna dokumentacja dotycząca 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w Wk. Brytanii ( Szkocji). Nie udało się uzyskać danych dotyczących znacznej większości szeregowych żołnierzy pułku z lat 1920/1930-tych,wobec nie zachowania odpowiednich dokumentów kancelarii pułku i innych instytucji (Komisji Uzupełnień), jak też pełnych spisów żołnierzy Oddziałów Leśnych14 Pułku Ułanów Lwowskiej Armii Krajowej. Nazwiska tych ostatnich zostały Ustalone więc tylko częściowo na podstawie opracowań J. Węgierskiego i in. oraz informacji kolegów. Wykaz obejmuje więc dane dotyczące blisko 520 oficerów i chorążych oraz około 480 podoficerów pułku. Nie uwzględnia jednak pełnych danych, m.in. stopni wszystkich ułanów i podoficerów z lat 1818/1819/1920-tych z Osady Jazłowieckiej, co do których brak danych. Ponadto szeregowych i zapewne niektórych podoficerów służących w pułku w latach1930- tych i w roku 1939 wobec nie zachowania pełnych wykazów poborowych i odchodzących  po odbyciu służby. Natomiast  biogramy w liczbie ok. 900 dotyczą szeregowych żołnierzy, które udało się ustalić. Ponadto w publikowanych źródłach (Dzieje Ułanów Jazłowieckich, Londyn., 1988 i u T. Polaka), znajdują się nazwiska około 1000 oficerów, podoficerów i szeregowych ułanów pułku pancernego UJ w Szkocji a lat 1940-tych, jak też jego żołnierzy walczących następnie w 1 Dywizji  Pancernej (pośród nich 12-tu odznaczonych zostało VM, kilkudziesięciu KW) na kontynencie europejskim, bez bliższych danych, które w miarę możności wykorzystano w biogramach lub załączono w formie aneksu.  

Według literatury przedmiotu, pułk w latach 1918/1919 liczył zapewne 293 „szable” (tj. konnych ułanów) a po uzupełnieniach 530 szabel i karabinów (tj. żołnierzy konnych i pieszych). Natomiast w wojnie 1920 roku z bolszewikami pułk liczył od 600 do 800 „szabel” i „karabinów”, przy czym ilość jego żołnierzy, na skutek strat w poległych i rannych spadała do 200 a nawet 120 „szabel! Taki też tj. liczący około 800 żołnierzy (oraz może określone służby) był stan pułku w 1939 roku i w takim w takim stanie osobowym, znanym z „Ordre de bataile” i szeregu publikacji oraz relacji, wyruszył na wojnę 1939 roku, przy czym dołączyła do niego w trakcie kampanii wojennej pewna, nie wielka liczba oficerów i szeregowych, ochotników i rozbitków. Nie do końca określona liczba odpadła zaś z powodu zgonów, ran czy zagubienia. Należy podkreślić że nie odnotowano (mimo różnorodnego składu narodowościowego) dezercji z szeregów pułku co świadczy  najlepiej o atmosferze w nim panującej i związkach z nim jego żołnierzy, także Ukraińców czy Żydów.

Po przebiciu się do Warszawy we wrześniu 1939 roku pułk liczył 14 oficerów, 29 podoficerów i 388 szeregowych ułanów. W kampanii wojennej 1939 roku poległo co najmniej 193 żołnierzy pułku w tym 9 oficerów, 26 podoficerów i 160 szeregowych, przy czym udało się w wykazie odtworzyć nazwiska 105 pośród nich. (Orderem VM odznaczonych zostało co najmniej 29  żołnierzy, zaś 45 KW). Ponadto liczbę poległych 4 -7 żołnierzy Szwadronu Marszowego, walczącego w Galicji Wschodniej w rejonie Źółkwi i in. W wojnie 1919 roku z Ukraińcami poległo 3 Ułanów Jazłowieckich (1 oficer, 2 ułanów), w 1920 roku (11 oficerów, 80 podoficerów i szeregowych) zaś odznaczonych VM za te wojny zostało 84 ułanów. W walkach z Niemcami w Akcji Burza pod Lwowem poległo 21 ułanów Oddziałów Leśnych 14 Pułku UJ. Natomiast podczas pobytu pułku w Szkocji zginęło w wypadkach lub zmarło 11 żołnierzy pułku, zaś we Francji, Belgii i Niemczech w ramach 1 Dywizji Pancernej której pułk udzielił  ponad 200 swoich żołnierzy, poległo 9 oficerów, 26 podoficerów i 158 szeregowych ułanów (12 odznaczonych zostało orderem VM, liczni KW). Zamordowanych w obozach i więzieniach niemieckich zostało 21 ułanów, natomiast w więzieniach i łagrach sowieckich, w  Kozielsku i Charkowie, oraz zmarłych „na osiedleniu”, jak też w więzieniach UB zostało 51 Ułanów Jazłowieckich (głównie oficerów i podoficerów). Zamordowanych przez UPA i policję ukraińską we Lwowie i okolicy  zostało co najmniej 5 żołnierzy szwadronów leśnych 14 Pułku UJ Lwowskiej Armii Krajowej, a 21 poległo w walkach z Niemcami o wyzwolenie Lwowa. Znaczną część ich nazwisk znaleźć można w biogramach lecz również zamieszczono w formie aneksów.

W wykazie zawarte zostały oczywiście także nazwiska ułanów którzy przeżyli II wojnę światową w Polsce, niekiedy walcząc w ramach AK i in., spędzili wojnę w obozach jenieckich lub w szeregach Pułku Pancernego w Szkocji i powrócili do kraju po II wojnie światowej, oraz zmarłych po wojnie. Jak również tych, którzy zdecydowali się na pozostanie na emigracji i w ogromnej większości zmarli w różnych krajach i na kontynentach, w Wk. Brytanii, Francji, Afryce, Argentynie, Australii, Kanadzie czy USA.

Wśród życiorysów siłą rzeczy w wykazie skróconych lecz  obejmujących najważniejsze dane z okresów służby wojskowej, lecz także  po części ważniejsze wydarzenia i losy z ich życiorysów „cywilnych’”, znaleźć można szereg niezmiernie ciekawych, niekiedy wręcz sensacyjnych. Dotyczą one zarówno osób o znacznych karierach wojskowych, w stopniach generałów, pułkowników i innych wyższych oficerów, pełniących ważne funkcje sztabowe i dowódcze w pułku  i innych jednostkach i instytucjach WP. Ponadto sprawujące funkcje cywilne - ministerialne i inne. Znajdujemy wśród nich dwu  komandorów i paru oficerów Marynarki Wojennej, kilku lotników, wyróżnionych w walkach i odznaczonych żołnierzy 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka i II Korpusu gen. Andersa, nie mówiąc o licznych oficerach, wspaniałych podoficerach i szeregowych ułanach walczących w wojnach  lat 1918/1919, 1920, 1939 - do końca II wojny światowej. Wielu zostało odznaczonych VM i KW, choć czyny i postawa wielu nie została wyróżniona. A także pełniących służbę w okresie pokoju, mających wybitne osiągnięcia szkoleniowe, sportowe czy reprezentując pułk podczas ważnych uroczystości państwowych, a następnie dokonujących czynów wprost bohaterskich na placu boju, jak np. chorąży Bolesław Gadzin, nazywany „Ojcem Żołnierzy”, czy chorąży - felczer Władysław Gwoździński, zwany „Aniołkiem”, ratujący życie rannych żołnierzy  (obaj odznaczeni zostali Krzyżami Orderu VM), lub kapelani pułku, jak ks. Michał Lewandowski, kapelan pułku w 1939 r. (odzn. KW), czy Ojciec Bik w Wk. Brytanii. Ponadto żołnierzy podziemia antyniemieckiego(„cichociemnych” i innych jednostek AK), antykomunistycznego (w WiN, „Warta” i in.), działających we Lwowie i jego okolicach, jak też po wojnie, na terenie Polski. W tym szereg kobiet i bardzo młodych ludzi, którzy przypłacili często swoją działalność i walkę życiem, pobytem w łagrach i więzieniach, szczególnie NKWD i PRL.

Szczególna wdzięczność należy się tym osobom, żołnierzom pułku  jak i członkom ich rodzin, którzy zadbali o utrwalenie, nie tylko dla historii tego pułku i jego żołnierzy lecz  dla  historii Jazdy Polskiej, czy wręcz dla historii Polski w tym jej fragmencie, czynów wojennych i dokonań pokojowych Ułanów Jazłowieckich w formie publikacji, relacji i opracowań. W  tym szczególnie członków  Kół Pułkowych, Rodziny Jazłowieckiej i innych osób przez  przechowanie, zabezpieczenie i przekazanie do archiwów dokumentów dotyczących działań pułku jako całości czy poszczególnych osób.

Na koniec należy prosić wszystkich którzy zapoznają się z wykazem o zgłaszanie swoich uwag, uzupełnień i propozycji pod adresem wydawcy i autorów poszczególnych informacji i całości, dla  jego uzupełnienia, może w perspektywie jego wydania w  formie publikacji.

Wykaz jest dostępny na stronie internetowej Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich.

Warszawa, styczeń 2016 r.

Jan Gromnicki





Komunikat
Wydrukuj    Prześlij mailem

Informujemy że w dodatku do pisma „Do Rzeczy - HISTORIA” na grudzień br. poświęconemu ORDEROWI VIRTUTI MILITARI, znajduje się artykuł Piotra Zychowicza, pt. „Najdzielniejsi z dzielnych", poświęcony m.in. porucznikowi Marianowi Walickiemu i jego udziałowi w szarży pod Wólką Węglową, wraz z jego zdjęciem. Ponadto inne artykuły dotyczące tego odznaczenia.    

Oczekujemy na informacje Państwa o udziale w Opłatku Rodziny w Szymanowie.

Zarząd Rodziny Jazłowieckiej

Warszawa, 2.12.2015 r.





Pamiętajmy w modlitwie o zmarłych Ułanach i Członkach Rodziny 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich
Wydrukuj    Prześlij mailem


Czytaj dalej...



POMNIK 14 PUŁKU UŁANÓW JAZŁOWIECKICH KIEŁPIN 2015
Wydrukuj    Prześlij mailem

Czytaj dalej...



Kamień 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich w Puszczy Kampinowskiej
Wydrukuj    Prześlij mailem

Czytaj dalej...